این نقاشی یک منظرهی انتزاعی است که طبیعت را به سه بخش اصلی تقسیم میکند: آسمان در بالا، افق در میانه، و زمین در پایین.
· بخش بالایی (آسمان): نوارهای تیره، قهوهای ، آسمانی سنگین، ابری و در آستانهی غروب را به تصویر میکشند که حسِ عظمت و خلوت را به بیننده منتقل میکنند.
· بخش میانی (افق و آب): درست در خطِ افق، جایی که آسمان به زمین میرسد، نوار ضخیم و درخشان آبی قرار گرفته است. این بخش با بافتِ متراکم و حرکات روان، نمادِ یک رودخانه، دریاچه یا جریان آبی است که مرز میان زمین و آسمان را مشخص میکند.
· بخش پایینی (زمین): نوارهای گستردهی سبز، زرد و قهوهایِ اخرایی، دشتها و زمینهای سرسبز را تداعی میکنند که حسِ گرما، سرزندگی و اتصال به خاک را به همراه دارند.
حس و حال اثر:
وقتی به این تابلو نگاه میکنید، گویی در یک دشتِ بیکران ایستادهاید و به دورترین نقطهی افق خیره شدهاید. آسمانِ سنگین بالای سرتان، آبِ جاری در پیش رو و زمینِ گرم زیر پایتان، همه در کنار هم یک منظرهی باشکوه و آرامشبخش را خلق کردهاند.
«آسمان، افق، زمین؛ سه لایه از طبیعت در یک نگاه انتزاعی.»